Suddhi Sampada 
Teachers Day Special: ಸಂಪ್ರದಾಯದಿಂದ ಬಂದ ದಿವ್ಯ ಸತ್ಯ. ಜೀವನ ಎಂಬ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ದೋಣಿ ಹಿಡಿದು ಸಾಗುವವನು ತನ್ನ ದಾರಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು. ದಿಕ್ಕು ತೋರಿಸುವ ದೀಪದಂತೆ ಗುರು ಅವಶ್ಯಕ. ಶಿಷ್ಯನು ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರ, ಅಜ್ಞಾನ, ಸಂಶಯಗಳ ಎಲ್ಲ ಹೊರೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಗುರುದರ್ಶನದಲ್ಲಿ(Guru Darshana) ಗುಲಾಮನಾಗುವ ತನಕ ಅವನಿಗೆ ದೊರೆಯದು ಮುಕ್ತಿ(Teachers Day Special). ಗುರುವು ಕೇವಲ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವವನು ಅಲ್ಲ, ಆತ್ಮದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು ತೋರಿಸುವ ಕೀಲಿಕೈ. ಗುರುಮುಖದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಾಕ್ಯವೂ ಜೀವಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ದೀಪ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೃಷ್ಟಿಯೂ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಹರಡುವ ಜ್ಯೋತಿ.
ಒಮ್ಮೆ, ಒಂದು ಶಿಷ್ಯನು ದಟ್ಟ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದ. ಅವನು ಎಷ್ಟೇ ಓಡಿದರೂ ದಾರಿ ಸಿಕ್ಕಲಿಲ್ಲ. ಕತ್ತಲು ಆವರಿಸಿತು, ಹಾವಿನ ಸಿಟ್ಟು, ಹುಲಿಯ ಗರ್ಜನೆ, ಚಿರತೆಗಳ ನಗು ಎಲ್ಲವೂ ಅವನ ಹೃದಯವನ್ನು ಭೀತಿಗೊಳಿಸಿತು. ಆ ವೇಳೆ ದೂರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೆಳಕು ಹೊಳೆಯಿತು. ಬೆಳಕಿನತ್ತ ಓಡಿದಾಗ ಅವನು ಕಂಡದ್ದು ಶಾಂತವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಗುರುನಾಥ. ಗುರುನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಪಂಚವೇ ಕಾಣಿಸಿತು. “ಗುರುದರ್ಶನವೇ ಮುಕ್ತಿ” ಎಂಬುದನ್ನು ಶಿಷ್ಯನು ಆ ದಿನ ಅರಿತುಕೊಂಡ. ಗುರುವಿನ ಪಾದದಡಿ ಶರಣಾಗಲು ಮನಸ್ಸು ಹೇಳಿತು. ಶರಣಾಗಿದ್ದ ಕ್ಷಣದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಕತ್ತಲು ಅಳಿದು ಹೋದಂತೆ, ದಾರಿ ತೆರೆದಂತಾಯಿತು. ಆ ದಿನದಿಂದ ಅವನು ಅರಿತುಕೊಂಡ ಸತ್ಯವೇನು ಅಂದರೆ – ಗುರುಗುಲಾಮನಾಗುವ ತನಕ ಜೀವನವು ಭ್ರಮೆಯ ಕಾಡು.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Inspirational Teacher: “ಜ್ಞಾನ ದೀಪದ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಹಾದಿ”
ಗುರುವಿನ(Teacher) ಮಾತುಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಠಿಣವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಗಡಿಬಿಡಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅದು ಹೊಡೆತವೆನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಆ ಹೊಡೆತವೇ ಶಿಲ್ಪಿಯ ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಶಿಲೆಗೆ ಬಿದ್ದ ಅಚ್ಚಳಿಯಂತೆ, ಶಿಷ್ಯನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಸುಂದರ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಶಿಷ್ಯನು ತಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನಂತೆ ಭ್ರಮೆ ಪಡುವವರೆಗೂ ಅವನಿಗೆ ದೊರೆಯದು ಮುಕ್ತಿ. ಆತನು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಶೂನ್ಯಗೊಳಿಸಿ, “ನಾನು ಇಲ್ಲ, ನನ್ನದು ಇಲ್ಲ, ನೀನೇ ಎಲ್ಲಾ” ಎಂಬ ಭಾವದಲ್ಲಿ ಗುರುಸೇವೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸತ್ಯದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯುತ್ತದೆ.
ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಕಟ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅನುಮಾನ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನೋವನ್ನೂ ಗುರುದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಯನು ದಿವ್ಯ ಅನುಗ್ರಹವೆಂದು ಕಾಣಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಗುರುವು ನೋವನ್ನು ಶಾಪವಾಗಿ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅದನ್ನು ಪಾಠವಾಗಿ ಬೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆತ್ಮದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು ಗುರುವು ಸಿಂಹಾಸನವೆಂದು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದವನಿಗೆ ನಕ್ಷತ್ರ ಹೇಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಗುರುದರ್ಶನವೇ ಜೀವನದ ಗುರಿಯತ್ತ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಅಕ್ಷರ ಮಾಂತ್ರಿಕ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ: ಬರಹವೇ ಬದುಕು, ಬದುಕೇ ಬರಹ
ಅನೇಕ ಕಥೆಗಳಿವೆ ಗುರುಭಕ್ತಿಯ ಮಹಿಮೆಯ ಬಗ್ಗೆ. ಏಕನಾಥ, ಕನಕದಾಸ, ನಾರಾಯಣಗುರು, ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಪರಮಹಂಸರ ಜೀವನಗಳು ಶಿಷ್ಯತ್ವದ ಪಾಠವೇ. ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಒಂದು ಸಾಮ್ಯ ಅಂದರೆ – ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗುರುದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ ಅವರ ಜೀವನಗಳು ಬದಲಾಗಿದವು. ಕನಕದಾಸನು ತನ್ನ ಗುರುನಿಂದ ನಿರಾಕೃತನಾದರೂ ಆ ಶಿಷ್ಯತ್ವದಿಂದಲೇ ಅವನಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು ಪರಮಜ್ಞಾನ. ಏಕೆಂದರೆ ಶರಣಾಗತಿಯಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರ ಕರಗುತ್ತದೆ, ಆ ಕರಗಿದ ಅಹಂಕಾರವೇ ಮುಕ್ತಿಯ ಹಾದಿ.
ಗುರುಶಿಷ್ಯ ಸಂಬಂಧವು(Guru Shishya Relations) ಕೇವಲ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ಬಾಂಧವ್ಯವಲ್ಲ, ಅದು ಆತ್ಮದಿಂದ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಹರಡುವ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿ. ಶಿಷ್ಯನು ಗುರುಮುಖದಿಂದ ಬರುವ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಶಬ್ದವಲ್ಲ, ಮಂತ್ರವೆಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ತಳಮಳವಿಲ್ಲದ ಶಾಂತಿ ನೆಲಸುತ್ತದೆ. ಆ ಶಾಂತಿಯೇ ಮೋಕ್ಷದ ಅನುಭವ. ಗುರುಗುಲಾಮನಾಗುವುದು ಎಂದರೆ one’s ಸ್ವಾಭಿಮಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶರಣಾಗುವುದು. ಇದು ದುರ್ಬಲತೆಯಲ್ಲ, ಇದು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಶಕ್ತಿಯ ರೂಪ. ಏಕೆಂದರೆ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಕಳೆದುಹೋದಾಗ ಅಸಲಿಯ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಅಜ್ಜಿಗೊಂದು ಕಾಗದ ಬರೆದು ಊರಿಗೆ ಕರೀಬೇಕು
ಮೋಕ್ಷ ಎಂದರೆ ಸಾವು ನಂತರ ದೊರೆಯುವದೇ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಶಿಷ್ಯನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಗುರುವಿನ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಮುಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಬರುವ ಬೆಳಕು, ದಾಸ್ಯದಿಂದ ಬರುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಶರಣಾಗತಿಯಿಂದ ಬರುವ ಶಾಶ್ವತ ಶಾಂತಿ. ಗುರುನ ಗುಲಾಮನಾಗುವ ತನಕ ದೊರೆಯದಣ್ಣ ಮುಕುತಿ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಮಾತಲ್ಲ, ಅದು ಅನುಭವದ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾದ ಸತ್ಯ. ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೇ ವಿದ್ಯಾವಂತನಾಗಲಿ, ಎಷ್ಟೇ ಸಾಧನೆಯುಳ್ಳವನಾಗಲಿ, ಗುರುಮುಖದ ಶರಣಾಗತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸದಿದ್ದರೆ ಅವನ ಸಾಧನೆ ಶೂನ್ಯ.
ಗುರುವಿನ ಪಾದಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ದಾಸನಾಗುವುದು ಶರಣಾಗತಿಯ ಹಾದಿ, ಶರಣಾಗತಿಯ ಹಾದಿಯೇ ಮೋಕ್ಷದ ದಾರಿ. ಶಿಷ್ಯನು ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು “ನಾನು” ಎಂಬ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕರಗಿಸಿದಾಗ ಅವನು ಪಡೆಯುವ ಅನುಭವವೇ ಪರಮಸುಖ. ಆ ಸುಖವೇ ನಿಜವಾದ ಮುಕ್ತಿ. ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಒಂದು ದಾರಿ – ಗುರುಗುಲಾಮನಾಗುವುದು.
About The Author
arathipatrame 
