ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಒಂದು ಹೊಸ ಕನಸನ್ನು ಹೊತ್ತು ಬರುತ್ತದೆ. ಆ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ದಿಕ್ಕು ತೋರುವ ಬೆಳಕಾಗಿ, ಹಾದಿಯಲ್ಲೇ ಹತ್ತಿರ ನಿಂತು ಭರವಸೆಯನ್ನು ತುಂಬುವ ಶಕ್ತಿ ಯಾರಲ್ಲಿದೆ ಎಂದರೆ — ನಮ್ಮ ನಲ್ಮೆಯ ಗುರುಗಳಲ್ಲಿ. ನಾನು ಸಾಧನೆಯ ಹಾದಿಯತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುವ ಪ್ರತಿಸಾರಿ, ಕೈ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗದ ಬೆಂಬಲದ ಕೈ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುವ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದ ಕಣ್ಣು, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಮರುಹುಟ್ಟಿಸುವ ನಗು — ಇವೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರಾದ ಡಾ. ಜಗದೀಶ್ ಸರ್(Jagadeesh JT) ರವರಲ್ಲೇ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ(Inspirational Teacher).
ಶೇಷಾದ್ರಿಪುರಂ ಪದವಿ ಕಾಲೇಜಿನ (SheshadriPuram Degree College) ಆ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ದಾಟಿದ ಕ್ಷಣವೇ ನೆನಪಾಗುವುದು — ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಒಲವಿನಿಂದ ನಿಂತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸರಳ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ. ಅಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರದ ಗಂಭೀರತೆ ಇಲ್ಲ, ಅಹಂಕಾರದ ಮೆರಗು ಇಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರನಂತೆ, ಒಲವಿನ ತಂದೆಯಂತೆ, ಸ್ನೇಹಜೀವಿಯಂತಿರುವ ಒಡನಾಟ ಮಾತ್ರ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಅವರನ್ನು ಕೇವಲ ‘ಸರ್’ ಎಂದು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಜೀವನದ ಹಾದಿಯ ಬೆಳಕಾಗಿ, ಪ್ರೇರಣೆಯ ದೀಪವಾಗಿಯೇ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
ಅವರ ಹೆಸರಿನ ಅಕ್ಷರಗಳೇ ಒಂದು ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತವೆ.
ಜ – ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹಂಚುವ ಬೆಳಕು
ಗ – ಗೌರವದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಹೃದಯ
ದೀ – ದೀಪದಂತೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಜೀವನಕ್ಕೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುವ ಪ್ರಕಾಶ
ಶ್ – ಶ್ರದ್ಧೆ, ಶಾಂತಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ
ಈ ಅಕ್ಷರಗಳು ಸೇರಿ, ಒಬ್ಬ ನಿಜವಾದ ಶಿಕ್ಷಕರ ರೂಪವನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತವೆ. ಅವರ ಸನ್ನಿಧಾನವೇ ಒಂದು ಕವಿತೆ, ಅವರ ಮಾತುಗಳೇ ಒಂದು ಕಥೆ.
ಅವರ ಜೀವನ ಶೈಲಿ ಸರಳವಾದರೂ ಆ ಸರಳತೆಯೊಳಗೆ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಆಕರ್ಷಣೆ ಅಡಗಿದೆ. ದೊಡ್ಡ ಹುದ್ದೆಯ ಗಂಭೀರತೆ, ಅಧಿಕಾರದ ಅಹಂಕಾರ ಯಾವತ್ತೂ ಅವರಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಳಮಳದ ಹೃದಯ, ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿದ ನಗು, ಒಲವು ತುಂಬಿದ ಮಾತುಗಳ ಮೂಲಕ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಹತ್ತಿರವೇ ನಿಂತಿರುತ್ತಾರೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದಾಗ ಅವರ ಸೌಮ್ಯ ಮಾತುಗಳು ಆ ಸಂಕಟವನ್ನು ಕರಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ಗದರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ತಪ್ಪನ್ನು ತಿದ್ದಿ, ಸರಿಯಾದ ಹಾದಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಶಿಕ್ಷಣವಲ್ಲ, ಜೀವನವನ್ನೇ ರೂಪಿಸುವ ಕಲೆ.
ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಠಪುಸ್ತಕಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಾಠವಿದೆ. ಅದು ಮಾನವೀಯತೆ, ನೈತಿಕತೆ, ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಅವರು ನೀಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಉಳಿಯುವ ಮಂತ್ರದಂತೆ. ಗುರುವು ಜೀವನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಲ್ಲನು ಎಂಬ ನುಡಿಗಟ್ಟು ಅವರಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಒಮ್ಮೆ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು(Exam Result) ನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿರದೆ ಬಂದಾಗ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿನ ಭಾವನೆ ತುಂಬಿತ್ತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸರ್ರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ಅವರು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು: “ಇದು ಸೋಲು ಅಲ್ಲ, ಇದು ಮುಂದಿನ ಗೆಲುವಿಗೆ ತಯಾರಾಗುವ ಪಾಠ. ಮನುಷ್ಯ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಹೊಸ ದಾರಿಯನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತಾನೆ.” ಆ ಮಾತುಗಳು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಜ್ವಾಲೆಯನ್ನು ಹಚ್ಚಿದವು. ಸರ್ರವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಸೋಲು ಶಕ್ತಿಯೇ, ನೋವು ಪಾಠವೇ, ಅಡೆತಡೆ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೇ ಎಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡೆ.
ಮತ್ತೊಂದು ಸಂದರ್ಭ ನೆನಪಿದೆ. ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತಾಗ ಭಯದ ಅಲೆ ಏರಿತು. ಆದರೆ ಜನರ ಮಧ್ಯೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಸರ್ರವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಮೃದು ನಗು, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಮರುಹುಟ್ಟಿಸಿತು. ಅವರ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿನ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವೇ ನನಗೆ ಶಕ್ತಿಯಾಯಿತು. ಆ ದಿನ ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು: ಒಬ್ಬ ಗುರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಅಳಿಯದ ಭಯಗಳನ್ನು ಕರಗಿಸಿ, ಅವನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಅವರು ಸದಾ ಒತ್ತಿ ಹೇಳುವುದು — ಜ್ಞಾನ ಮಾತ್ರ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಸಂಸ್ಕಾರವೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕಾಲೇಜಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲೂ ಅವರು ಬೋಧಿಸುವುದು ಶಿಸ್ತಿನ, ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಮೌಲ್ಯ. ಅವರು ಬಿತ್ತಿದ ಸಂಸ್ಕಾರದ ಬೀಜಗಳು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವ ನಂಬಿಕೆ ನನಗಿದೆ.
ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸರ್ ಒಂದು ಆಶಾಕಿರಣ. ಅವರ ಮೌನದಲ್ಲೇ ಸಾವಿರ ಪ್ರೇರಣೆಗಳಿವೆ. ಅವರ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವದು ಕೇವಲ ಪಾಠವಲ್ಲ, ಬದುಕಿನ ಕಲೆ. ನಾನು ಎಷ್ಟೇ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದರೂ ಅದರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ನೆಲೆ — ಡಾ. ಜಗದೀಶ್ ಸರ್ರವರ ಆಶೀರ್ವಾದ. ನಾನು ಎಷ್ಟೇ ದೂರ ನಡೆದರೂ ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಕಾಣುವ ದೀಪಸ್ತಂಭವೆಂದರೆ ಅವರು.
ಇಂದು ನಾನು ಹೆಮ್ಮೆಪಡುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದು ಅವರ ಕೈ ಹಿಡಿದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಿಂದಲೇ. ಅವರು ಬಿತ್ತಿದ ವಿಶ್ವಾಸದ ಬೀಜದಿಂದ ಅರಳಿದ ಸಾಧನೆಯ ಹೂವು ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಅಲಂಕಾರ. ಡಾ. ಜಗದೀಶ್ ಸರ್(Dr Jagadish JT) — ನೀವು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ದೀಪ, ನಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಕಾವ್ಯ, ನಮ್ಮ ಕನಸುಗಳ ಶಾಶ್ವತ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ.
