Love Story: ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದನೆ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಮಾತ್ರ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಬೆಲೆ ಸಿಗುವುದು..! (ಭಾಗ 2)
Suddhi Sampada 
Love Story: ಮುಂದಿನ ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ. ಹಳ್ಳಿ ಹೊಲಗಳ ಮೇಲೆ ಮಂಜು ಹರಡಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕಲರವದಲ್ಲಿ ಗೌರಮ್ಮ ಅಡುಗೆಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಕಾಫಿ ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಶಂಕರಯ್ಯ ತೋಟದ ಕಲ್ಲಿನ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಆ ಮಂಜಿನೊಳಗೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳ ಕಣಜದಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಇಂದಿನ ಕ್ಷಣದ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಅವನು ಹೃದಯದಿಂದ ಸವಿಯುತ್ತಿದ್ದ.
ಗೌರಮ್ಮ ಕಾಫಿಯ ಎರಡು ಕಪ್ ಹಿಡಿದು ಬಂದು ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಳು. ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಕಾಫಿಯ ವಾಸನೆ ಮಂಜಿನ ತಂಪಿಗೆ ಬೆರೆತು ಹಬ್ಬಿತು. ಅವಳು ಕಪ್ ಕೊಡುವಾಗ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೇಳಿದಳು –
“ನಾವು ಇಷ್ಟೊಂದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬದುಕಿದ್ದರೂ, ಇನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಅದೇ ಪ್ರೀತಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ)Love Story). ಅದೇನು ರಹಸ್ಯ, ಶಂಕರಯ್ಯ?”
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Bengaluru Crime: ವೈಟ್ಫೀಲ್ಡ್ನಲ್ಲಿ ಯುವತಿಗೆ ಚಾಕು ಇರಿತ – ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳ, ಹಣ ವಸೂಲಿಗೆ ಯತ್ನ
ಶಂಕರಯ್ಯ ನಗೆ ಬೀರಿದ. “ರಹಸ್ಯ ಏನಿಲ್ಲ, ಗೌರಮ್ಮ. ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಯಾವತ್ತೂ ಕೇಳಿಕೊಂಡೆ, ನನ್ನ ಮೌನಕ್ಕೂ ಅರ್ಥ ಕೊಟ್ಟೆ. ನನ್ನ ಕೋಪಕ್ಕೂ ತಾಳ್ಮೆ ತೋರಿದೆ. ನಾನು ಬಿದ್ದುಬಂದಾಗ ನನ್ನನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡೆ. ಇವುಗಳನ್ನೇನು ನಾನು ಮರೆತೇನು? ಪ್ರೀತಿ ಅಂದ್ರೆ ಪರಸ್ಪರ ಬದುಕು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಷ್ಟೇ.”
ಅವರು ಮೌನವಾಗಿ ಕಾಫಿ ಕುಡಿದರು. ಆ ಮೌನವೇ ಅವರ ನಡುವೆ ಸಾವಿರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಸಿತು.
ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳು ಅವರ ಮನೆಗೆ ಬಂದರು. ಅವರು ಹಾಡು, ಆಟ, ಕಿರು ನಾಟಕ ಮಾಡುತ್ತಾ ವೃದ್ಧ ದಂಪತಿಗೆ ಸಂತೋಷ ತಂದರು. ಗೌರಮ್ಮ ಅವರಿಗಾಗಿ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಬೋಂಡಾ ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟಳು. ಶಂಕರಯ್ಯನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ಹೇಳಿದ
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Lokayukta Clean Chit: ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಕ್ಲೀನ್ಚಿಟ್: 12 ಕೋಟಿ ಕಿಕ್ಬ್ಯಾಕ್ ಪ್ರಕರಣ ಅಂತ್ಯ?
“ನಮ್ಮ ಬದುಕು ಈಗ ವಯಸ್ಸಿನ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ನಿಮ್ಮ ನಗು ನೋಡಿದಾಗ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಹೊಸ ಚೈತನ್ಯ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಬದುಕಿನ ಸೌಂದರ್ಯ ನಿಮ್ಮೊಳಗೇ ಇದೆ.”
ಸಂಜೆ ಬಾನಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಚಂದ್ರೋದಯವಾಯಿತು. ಶಂಕರಯ್ಯ ಮತ್ತು ಗೌರಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಮನೆಮೇಲ್ಚಾವಣಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಕಣ್ಣುಕೊಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಶಂಕರಯ್ಯ ಗೌರಮ್ಮನ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೇಳಿದ. “ನಿನ್ನೊಡನೆ ಕಳೆದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಧನ್ಯನಾದೆ. ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಸಾರ್ಥಕತೆ.”
ಗೌರಮ್ಮನ ಕಣ್ಣೀರು ಮಿನುಗಿತು. ಆಕೆ ಮೃದುವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು –“ನನಗೂ ಹೌದು, ಶಂಕರಯ್ಯ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಸ್ಪಂದಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ, ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಬೆಲೆ ಸಿಕ್ಕಿದೆ.”
ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ಹೃದಯಗಳು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಒಂದಾದವು. ಗಾಳಿ ಮೃದುವಾಗಿ ಬೀಸಿತು, ದೇವರ ನಾಮಸ್ಮರಣೆಯಂತೆ ಶಾಂತಿ ಮನೆಮಾಡಿತು.
ಹಳ್ಳಿ ದೀಪಗಳು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಆರಿಬಿಟ್ಟಾಗಲೂ, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಪ್ರೀತಿಯ ಬೆಳಕು ಹೊಳೆಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು.
ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅವರ ಜೀವನವು ಒಂದು ಸಂದೇಶವನ್ನೇ ಬೋಧಿಸಿತು:
“ಸಂಬಂಧಗಳ ಬಾಳು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರಲು, ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದನೆ ನೀಡುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿ.”(Love Story)
ಅದಾದ್ಮೇಲೆ ಜೀವನದ ದಿನಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋದವು. ವಯಸ್ಸಿನ ಬಿರುಗಾಳಿ ಅವರ ದೇಹವನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಮನಸ್ಸಿನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಯಾವತ್ತೂ ಮುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ.
ಒಂದು ಶರದೃತುವಿನ ರಾತ್ರಿ. ಗಾಳಿ ತಂಪಾಗಿ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಗೌರಮ್ಮ ಅಸ್ವಸ್ಥಳಾಗಿದ್ದಳು. ಶಂಕರಯ್ಯ ಅವಳ ಹತ್ತಿರ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಕೈ ಹಿಡಿದ. ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಆತ ನಗುಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ –
“ಗೌರಮ್ಮ, ನಾನಿದ್ದೇನೆ. ಚಿಂತಿಸಬೇಡ.”
ಗೌರಮ್ಮ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು
“ಶಂಕರಯ್ಯ, ನಿನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಬದುಕಿದ್ದೆ. ಇದೇ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಹೋದರೂ ನನಗೆ ತೃಪ್ತಿ.”
ಆ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಶಂಕರಯ್ಯನ ಹೃದಯ ಕಲುಕಿತು. ಅವನು ಅವಳ ಎದೆ ಹತ್ತಿರ ತಲೆಯಿಟ್ಟು ಕುಳಿತ. ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಗೌರಮ್ಮನ ಉಸಿರು ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾಯಿತು. ಅವಳ ತುಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ನಗು ಇತ್ತೇ ಇತ್ತು.
ಶಂಕರಯ್ಯನ ಕಣ್ಣೀರು ಹರಿಯತೊಡಗಿತು. ಅವನು ಆಕೆಯ ಕೈ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ. “ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕು ನನಗೆ ಶೂನ್ಯ” ಎಂದುಕೊಂಡ ಅವನು ಆಕೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ತಲೆಯನ್ನು ನೆಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಮಲಗಿದ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹಳ್ಳಿಯವರು ಬಂದು ನೋಡಿದಾಗ, ಶಂಕರಯ್ಯ ಕೂಡ ಗೌರಮ್ಮನ ಕೈ ಹಿಡಿದಂತೆಯೇ ಶಾಂತವಾಗಿ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿದ್ದ.
ಹಳ್ಳಿ ಜನರ ಕಣ್ಣೀರು ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಒಂದೇ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಮಣ್ಣಿನ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಅವರ ಪ್ರೇಮ ಕಥೆ(Love Story) ಹಳ್ಳಿಯೆಲ್ಲರಿಗೂ ಅಮರ ನೆನಪು.
ಅವರ ಜೀವನವು ಕೊನೆಗೆ ಬೋಧಿಸಿದ ಪಾಠ –
“ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದನೆ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಮಾತ್ರ! ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಬೆಲೆ ಸಿಗುವುದು.
ಮರಣ ಬಂದರೂ, ಆ ಸ್ಪಂದನೆಯ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದಿಗೂ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ.”
~ ಲಿಖಿತ್, ಹೊನ್ನಾಪುರ
About The Author
arathipatrame 
