26/11 Remembrance: ನವೆಂಬರ್ 26 ಅನ್ನು ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯಲಾಗದ ಒಂದು ಕರಾಳ ದಿನ! ಅಂದು ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕ ರಾಜಧಾನಿಯಾದ ಮುಂಬೈ ನಗರದ ಮೇಲೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಮೂಲದ ಲಷ್ಕರ್-ಎ-ತೊಯ್ಬ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಸಂಘಟನೆಯ 10 ಮಂದಿ ಉಗ್ರರು ನಡೆಸಿದ ಭೀಕರ ದಾಳಿಯ ನೋವು ಇಂದಿಗೂ ಮಾಸಿಲ್ಲ. ಆ ದಾಳಿಗೆ ಈಗ 17 ವರ್ಷಗಳು ಸಂದಿವೆ. ಈ ಕರಾಳ ದಿನದ ನೆನಪು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಅಂದು ಹುತಾತ್ಮರಾದ ವೀರಯೋಧರ ಮತ್ತು ಅಮಾಯಕ ಜನರ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಸದಾ ಸ್ಮರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಅಂದು ಮುಂಬೈ ತಲ್ಲಣಿಸಿತ್ತು
ನವೆಂಬರ್ 26, 2008ರಂದು ರಾತ್ರಿ 9:30ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಈ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಕೃತ್ಯವು ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಮುಂಬೈಯನ್ನು ನರಕವಾಗಿಸಿತ್ತು. ಸಮುದ್ರ ಮಾರ್ಗದ ಮೂಲಕ ಮುಂಬೈ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಉಗ್ರರು, ಛತ್ರಪತಿ ಶಿವಾಜಿ ಟರ್ಮಿನಸ್ ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣ, ಐಷಾರಾಮಿ ಹೋಟೆಲ್ಗಳಾದ ತಾಜ್ ಮಹಲ್ ಪ್ಯಾಲೇಸ್ ಮತ್ತು ಒಬೆರಾಯ್ ಟ್ರೈಡೆಂಟ್ ಲಿಯೋಪೋಲ್ಡ್ ಕೆಫೆ ನಾರಿಮನ್ ಹೌಸ್ನಲ್ಲಿರುವ ಯಹೂದಿ ಸಮುದಾಯ ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಕಾಮಾ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಸೇರಿದಂತೆ 12ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನನಿಬಿಡ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಮನಸೋ ಇಚ್ಛೆ ಗುಂಡಿನ ದಾಳಿ ಮತ್ತು ಬಾಂಬ್ ಸ್ಪೋಟ ನಡೆಸಿದರು.
ಮುಂಬೈ ಸದಾ ಜಾಗೃತವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಅದು ಎಂದಿಗೂ ನಿದ್ರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ. ಆದರೆ, ಆ ದಿನ, ಆ ಕರಾಳ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಆ ನಗರವೇ ಸ್ತಬ್ಧವಾಗಿತ್ತು, ಭಯದಿಂದ ತಲ್ಲಣಿಸಿತ್ತು ಜನರ ನೆತ್ತರು ಹರಿಯಿತು, ಕಣ್ಣೀರು ಕೋಡಿಯಾಯಿತು. ಹೋಟೆಲ್ಗಳಲ್ಲಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ ಜನ ಸಾವಿನ ನಡುವೆ ನರಳಿ, ಬದುಕಿನ ಭರವಸೆಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಿಯರೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಸುಮಾರು 166ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಅಮಾಯಕ ಜೀವಗಳು ಬಲಿಯಾದವು, ಮತ್ತು 300ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರು ಗಾಯಗೊಂಡರು.
ಹುತಾತ್ಮ ಯೋಧರ ಅಪ್ರತಿಮ ಶೌರ್ಯ
ಈ ರಕ್ಕಸ ದಾಳಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಸೆಟೆದು ನಿಂತು ಹೋರಾಡಿದ ನಮ್ಮ ವೀರ ಯೋಧರ ಮತ್ತು ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ನಡೆಸಿದ ಗುಂಡಿನ ಸುರಿಮಳೆಗೆ ಬೆದರದೇ, ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಪಣಕ್ಕಿಟ್ಟು ನಾಗರಿಕರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ ಅವರ ಶೌರ್ಯ ಅನನ್ಯ. ಉಗ್ರರೊಂದಿಗಿನ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾದ ಹೇಮಂತ್ ಕರ್ಕರೆ (ಎಟಿಎಸ್ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು),
ವಿಜಯ್ ಸಾಲಸ್ಕರ್ (ಪೊಲೀಸ್ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್), ಅಶೋಕ್ ಕಾಮೈ (ಎಸಿಪಿ) ಇವರುಗಳು ಉಗ್ರರ ಗುಂಡಿಗೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರು.
ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ತಾಜ್ ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಉಗ್ರರ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿದ ಎನ್ಎಸ್ಜಿ ಕಮಾಂಡೋ ಮೇಜರ್ ಸಂದೀಪ್ ಉನ್ನಿಕೃಷ್ಣನ್ ಅವರು ಗಾಯಗೊಂಡ ತಮ್ಮ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ವೀರ ಮರಣವನ್ನಪ್ಪಿದರು. ಅವರು ಹೇಳಿದ ಕೊನೆಯ ಮಾತು ಮಾತು – “ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬರಬೇಡ”- ಇದು ಇಂದಿಗೂ ದೇಶಭಕ್ತಿಯ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ. ಸಂದೀಪ್ ಉನ್ನಿಕೃಷ್ಣನ್ ಶೌರ್ಯ ಪರಾಕ್ರಮ ಸದಾ ನೆನಪಿಸುವ ಹಾಗೆ ಎನ್ ಎಸ್ ಜಿ ತರಬೇತಿ ಕಚೇರಿಯ ಮುಂದೆ ಸಂದೀಪ್ ಉನ್ನಿಕೃಷ್ಣನ್ ಅವರ ಪ್ರತಿಮೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಈ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಏಕೈಕ ಜೀವಂತ ಉಗ್ರ ಅಜ್ಮಲ್ ಕಸಬ್ನನ್ನು(Ajmal Kasab) ಹಿಡಿಯುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ ಪೊಲೀಸ್ ಕಾನ್ಸ್ಟೇಬಲ್ ತುಕಾರಾಮ್ ಓಂಬೆ( Tukaram Omble) ಅವರ ಧೈರ್ಯ ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲದ್ದು. ಉಗ್ರನ ಗುಂಡುಗಳು ಎದೆಯನ್ನು ಸೀಳಿದರೂ, ಕೊನೆಯ ಉಸಿರಿರುವವರೆಗೂ ಕಸಬ್ನ ರೈಫಲ್ ಹಿಡಿದು ಆತನನ್ನು ಸೆರೆ ಹಿಡಿಯಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು. ಈ ಅಪ್ರತಿಮ ತ್ಯಾಗಕ್ಕಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಅಶೋಕ ಚಕ್ರ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಲಾಯಿತು. ಅವರ ತ್ಯಾಗ ಕೇವಲ ಸಾವಲ್ಲ, ಅದು ಭಾರತದ ಅಖಂಡತೆ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಯ ಸಂಕೇತ ಅವರ ಬಲಿದಾನದಿಂದಲೇ ಮುಂಬೈ ನಗರ ಮತ್ತೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಉಸಿರಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.
ಕಲಿತ ಪಾಠಗಳು
17 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ, 26/11ರ ದಾಳಿಯ ನೆನಪು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಸ್ಥೆರ್ಯ ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಆ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅಮಾಯಕ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಮತ್ತು ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿ ಹುತಾತ್ಮರಾದ ವೀರರಿಗೆ ಇಂದು ಇಡೀ ದೇಶವು ಭಾವಪೂರ್ಣ ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅವರ ತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟಲಾಗದು.
ಈ ಘಟನೆಯ ನಂತರ, ದೇಶವು ಹಲವು ಮಹತ್ವದ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಕಲಿತಿದೆ. ಸಮುದ್ರ ತೀರದ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವುದು, ಕ್ವಿಕ್ ರೆಸ್ಪಾನ್ಸ್ ಟೀಮ್ (ORT) ಗಳನ್ನು ಆಧುನೀಕರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ನಗರದಾದ್ಯಂತ ಸಿಸಿಟಿವಿ ಕಣ್ಣಾವಲನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು ಮುಂತಾದ ಭದ್ರತಾ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಆದರೂ, ದೇಶದ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಲಪಡಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮೇಲಿದೆ.
ನಮ್ಮನ್ನು ಈ ಕರಾಳ ದಿನವು ನಮಗೆ ಮಾನವೀಯತೆ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕಲಿಸಿದೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ನಡುಗಿಸಿದ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ವಿರುದ್ಧ, ನಾವು ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ ನಿಲ್ಲಬೇಕು ಮತ್ತು ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಮುಕ್ತ ಭಾರತವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಶ್ರಮಿಸಬೇಕು. ಹುತಾತ್ಮರ ಕನಸನ್ನು ನನಸು ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಮುಖ್ಯ. ಆ ವೀರರ ಸ್ಮರಣೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಮೂಡಿಸಲಿ.
