Vishwamanava Day: ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಧ್ರುವತಾರೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಹೆಸರು – ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಕುವೆಂಪು. ಪೂರ್ಣ ಹೆಸರು ಕುಪ್ಪಳ್ಳಿ ವೆಂಕಟಪ್ಪ ಪುಟ್ಟಪ್ಪ. ಅವರ ಜನ್ಮ ದಿನವಾದ ಡಿಸೆಂಬರ್ 29 ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ಕವಿಯ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಅದು ಮಾನವತೆಯ ಸಂಭ್ರಮ, ಸಮಾನತೆಯ ಸಂಕಲ್ಪ, ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಮಾನವ ಚಿಂತನೆಯ ಉತ್ಸವ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಜನ್ಮ ದಿನವನ್ನು “ವಿಶ್ವಮಾನವ ದಿನ” ಎಂದು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇಡೀ ಮಾನವಕುಲಕ್ಕೆ ಸಂದೇಶ ನೀಡುವ ದಿನವಾಗಿದೆ.
ಕುವೆಂಪು: ಜೀವನ ಮತ್ತು ಚಿಂತನೆಯ ಬೇರುಗಳು : 1904ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 29ರಂದು ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಕುಪ್ಪಳ್ಳಿ ಎಂಬ ಹಸಿರು ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕುವೆಂಪು ಜನಿಸಿದರು. ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಅವರ ಬಾಲ್ಯ ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತುಹೋಗಿತ್ತು. ಈ ಪ್ರಕೃತಿ ಪ್ರೀತಿ ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಜೀವಾಳವಾಯಿತು. ಕಾಡು, ನದಿ, ಗಾಳಿ, ಮಣ್ಣು – ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕುವೆಂಪು ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜೀವಂತ ಪಾತ್ರಗಳಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.
ಕುವೆಂಪು ಕೇವಲ ಕವಿ ಅಲ್ಲ; ಅವರು ಚಿಂತಕ, ತತ್ವಜ್ಞಾನಿ, ಶಿಕ್ಷಣತಜ್ಞ, ಕಾದಂಬರಿಕಾರ, ನಾಟಕಕಾರ, ವಿಮರ್ಶಕ ಮತ್ತು ಮಾನವತಾವಾದಿ. ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಮೊದಲ ಕನ್ನಡ ಕುಲಪತಿಯಾಗಿ ಅವರು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣದ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆಸಿದರು. ಇದು ಕನ್ನಡದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸುವರ್ಣ ಅಧ್ಯಾಯ.
ವಿಶ್ವಮಾನವ ತತ್ವ: ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಮಹತ್ತರ ಕೊಡುಗೆ : ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಚಿಂತನೆಯ ಶಿರೋಮಣಿ ಎಂದರೆ “ವಿಶ್ವಮಾನವ” ತತ್ವ. ಅವರು ಹೇಳಿದಂತೆ,
“ಸರ್ವಜನಾಂಗದ ಶಾಂತಿಯ ತೋಟ,
ರಸಿಕರ ಕಂಗಳಿಗೆ ರಸದೌತಣ…”
ವಿಶ್ವಮಾನವ ತತ್ವ ಎಂದರೆ ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ, ಭಾಷೆ, ದೇಶಗಳ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಮಾನವನನ್ನು ಮಾನವನಾಗಿ ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿ. ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿರುವ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳೇ ಪ್ರಧಾನ; ಬೇರೆಲ್ಲ ಗುರುತುಗಳು ದ್ವಿತೀಯ.
ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ, ದ್ವೇಷ, ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರ ವಿಶ್ವಮಾನವ ಚಿಂತನೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗುತ್ತದೆ. “ನಾನು ಕನ್ನಡಿಗ, ನಾನು ಭಾರತೀಯ” ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು “ನಾನು ಮಾನವ” ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಬೆಳೆಸಬೇಕೆಂದು ಕುವೆಂಪು ಸಾರಿದರು.
ವಿಶ್ವಮಾನವ ದಿನ: ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯತೆ:
ಡಿಸೆಂಬರ್ 29ನ್ನು ವಿಶ್ವಮಾನವ ದಿನ ಎಂದು ಆಚರಿಸುವುದು ಕೇವಲ ಸಂಪ್ರದಾಯವಲ್ಲ; ಅದು ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ. ಈ ದಿನ ನಾವು ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಓದಬೇಕು, ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅವರ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ವಿಶ್ವಮಾನವ ದಿನ ನಮಗೆ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು: ನಾನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನಾ?
ನನ್ನ ಭಾಷೆ, ಧರ್ಮ, ಜಾತಿಯ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಇತರರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನಾ?
ನನ್ನ ಬದುಕು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಏನು ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದೆ?
ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಉತ್ತರದಲ್ಲೇ ವಿಶ್ವಮಾನವ ದಿನದ ಸಾರ್ಥಕತೆ ಇದೆ.(Vishwamanava Day)
ಕುವೆಂಪು ಸಾಹಿತ್ಯ: ಮಾನವತೆಯ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ:
ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯವೆಂದರೆ ಮಾನವ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಳವಾದ ಅಧ್ಯಯನ. “ಶ್ರೀರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ” – ಕೇವಲ ರಾಮಕಥೆಯ ಪುನರ್ಕಥನ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಮಹಾಕಾವ್ಯ. ಈ ಕೃತಿಗೆ ಅವರಿಗೆ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಲಭಿಸಿತು – ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಜ್ಞಾನಪೀಠ. “ಮಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮದುಮಗಳು” ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಬದುಕಿನ ಸರಳತೆ, ಸಂಕಟ, ಪ್ರೀತಿ, ಶೋಷಣೆ – ಎಲ್ಲವೂ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಮೂಡಿಬರುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಕುವೆಂಪು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಕವಿತೆಗಳು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತವೆ, ಚಿಂತನೆಗೆ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತವೆ. ಅವರು ಓದುಗರನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ರಂಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಹೃದಯ ಎರಡನ್ನೂ ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಕುವೆಂಪು:
ಕುವೆಂಪು ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಕೇವಲ ಉದ್ಯೋಗ ಪಡೆಯುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ನೋಡಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಎಂದರೆ – ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಸಾಧನ. ಅವರು ತಾಯ್ನುಡಿಯಲ್ಲೇ ಶಿಕ್ಷಣವಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಪಟ್ಟುಹಿಡಿದರು. ತಾಯ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಲಿತಾಗ ಮಾತ್ರ ಮನುಷ್ಯನ ಚಿಂತನೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ನಂಬಿಕೆ. ಇಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಚಿಂತನೆಗೆ ಮತ್ತೆ ಮಹತ್ವ ಕೊಡಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕುವೆಂಪು ಪ್ರಸ್ತುತತೆ ಇಂದಿನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಜಾತಿ ವಿಭಜನೆ, ಧಾರ್ಮಿಕ ದ್ವೇಷ, ಭಾಷಾ ಅಹಂಕಾರ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಸಮಾನತೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ತೀವ್ರವಾಗಿವೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರ ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶ ಔಷಧಿಯಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕುವೆಂಪು ನಮ್ಮನ್ನು ವಿಭಜಿಸಲು ಕಲಿಸಲಿಲ್ಲ; ಒಗ್ಗೂಡಿಸಲು ಕಲಿಸಿದರು. ವಿಶ್ವಮಾನವ ದಿನವನ್ನು ಶಾಲೆ, ಕಾಲೇಜು, ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಯುವಪೀಳಿಗೆಗೆ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಕುವೆಂಪು ಕೇವಲ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕದ ಹೆಸರು ಆಗಬಾರದು; ಅವರು ಬದುಕಿನ ದೀಪವಾಗಬೇಕು.
ಕುವೆಂಪು ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಆತ್ಮಗೌರವ:
ಕುವೆಂಪು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಗೆ ಆತ್ಮಗೌರವ ಕೊಟ್ಟ ಕವಿ. ಅವರು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಸಂವೇದನೆಯ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದರು. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಮಾನವ ತತ್ವವನ್ನು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಜಾಗತಿಕ ಚಿಂತನೆಯ ಭಾಷೆಯನ್ನಾಗಿಸಿದರು.
ಸಮಾಪನ: ಕುವೆಂಪು – ಕಾಲಾತೀತ ಚಿಂತಕ
ವಿಶ್ವಮಾನವ ದಿನ ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುವುದು ಒಂದೇ ಸಂದೇಶ:
ಮಾನವೀಯತೆಯೇ ಧರ್ಮ, ಪ್ರೀತಿಯೇ ರಾಜಮಾರ್ಗ. ಕುವೆಂಪು ಶರೀರದಿಂದ ದೂರವಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವರ ಚಿಂತನೆ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಜೀವಂತವಾಗಿರಬೇಕು. ಪ್ರತಿ ಡಿಸೆಂಬರ್ 29ರಂದು ಹೂಮಾಲೆ ಹಾಕುವುದರಲ್ಲೇ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ವಿಶ್ವಮಾನವ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ದಿನನಿತ್ಯದ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕುವೆಂಪು ಅವರಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ನಿಜವಾದ ಗೌರವ.
ವಿಶ್ವಮಾನವ ದಿನವೆಂದರೆ – ಒಂದು ದಿನದ ಆಚರಣೆ ಅಲ್ಲ, ಪ್ರತಿ ದಿನದ ಬದುಕಿನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ.(Vishwamanava Day)

